Από το έργο του "Ιστοριών παραδόξων
συναγωγή":
Τὰς δὲ μελίττας θυμιωμένας ὑπὸ τοῦ καπνοῦ
καὶ κακοπαθούσας τότε μάλιστα μὲν μέλι ἐσθίειν͵ τὸν δὲ λοιπὸν χρόνον φείδεσθαι͵
ὡς τροφῆς χάριν ἀποτιθεμένας. Τοῖς ἀπὸ τῶν δένδρων δὲ δακρύοις διαχρίειν τὸ σμῆνος
τῶν ἄλλων ἕνεκεν θηρίων. ἃς δὲ ἂν ἀποκτείνωσιν αἱ χρησταὶ μέλιτται͵ πειρᾶσθαι μὲν
αὐτὰς ἔξω τοῦτο ποιεῖν· ἐὰν δὲ ἔσω τοῦ σμήνους ἀποκτείνωσιν͵ ἐκφέρειν. Τοὺς δὲ
φῶρας καλουμένους κακουργεῖν͵ ἐὰν λάθωσιν παρεισελθόντες· εἰσέρχονται δὲ
σπανίως· τηρεῖσθαι γὰρ αὐτοὺς καὶ ἐπὶ πασῶν φύλακας εἶναι. Εἶναι δὲ αὐτὰς
τεταγμένας ἐφ΄ ἑκάστῳ τῶν ἔργων͵ καὶ τὰς μὲν ἀνθοφορεῖν͵ τὰς δὲ κατορθοῦν τὰ
κηρία. Δυσχεραίνειν δ΄ αὐτὰς καὶ τῇ δυσωδίᾳ τῆς τροφῆς καὶ τῷ μύρῳ͵ καὶ τὸ
περίττωμα δὲ ἔξω ἀφιέναι. Καὶ τὰς μὲν πρεσβυτέρας εἴσω ἐργάζεσθαι .....
